तस्य ते पार्थिवा: सर्वे शरवृष्टिं समासृजन् | क्रोधरक्तेक्षणा: शूरा हन्तुकामा वृकोदरम्,तदनन्तर क्रोधसे लाल आँखें किये वे समस्त शूरवीर भूपाल भीमसेनको मार डालनेकी इच्छासे उनके ऊपर बाणोंकी वर्षा करने लगे
tasya te pārthivāḥ sarve śaravṛṣṭiṃ samāsṛjan | krodha-rakte-kṣaṇāḥ śūrā hantukāmā vṛkodaram |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ບັນດາກະສັດເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດ—ດວງຕາແດງກ່ຳດ້ວຍຄວາມໂກດ—ໄດ້ປ່ອຍຝົນລູກສອນໃສ່ລາວ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະສັງຫານວຶກໂກດະຣະ (ພີມ).
संजय उवाच
The verse highlights how anger (krodha) can dominate perception and decision-making—symbolized by 'reddened eyes'—and how, in war, many individuals may become unified by a single destructive intention. It implicitly warns that wrath easily escalates violence and eclipses restraint.
After the preceding action, the assembled kings (allied warriors) become enraged and collectively unleash a heavy volley—'a rain of arrows'—aimed at killing Vṛkodara, i.e., Bhīma, one of the principal Pāṇḍava fighters.