निहतः सैन्धवो राजा त्वयास्त्रबलतेजसा । “तुमने अपने अस्त्रोंके बल और तेजसे शूरवीर राजाओंका वध करके दुर्योधनकी विशाल सेनाको रोककर सिन्धुराज जयद्रथको मार गिराया
nihataḥ saindhavo rājā tvayāstrabalatejasā |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ດ້ວຍພະລັງ ແລະ ຄວາມເຈີດຈ້າຂອງອາວຸດຂອງເຈົ້າ ກະສັດແຫ່ງສິນດຸ—ໄຊຍະດຣະຖະ—ໄດ້ຖືກເຈົ້າສັງຫານແລ້ວ. ຖ້ອຍຄໍານີ້ຊີ້ວ່າ ພະລັງການຮົບເມື່ອຖືກນໍາພາດ້ວຍຈິດໃຈອັນໝັ້ນຄົງ ຍ່ອມທະລຸກທະລວງໄດ້ແມ່ນແຕ່ກອງທັບອັນໃຫຍ່ຫຼວງ; ແຕ່ພ້ອມກັນນັ້ນກໍແບກຫາບນໍ້າໜັກທາງຈິດທຳຂອງສົງຄາມ ເມື່ອໄຊຊະນະຖືກຊື້ດ້ວຍການລົ້ມລົງຂອງກະສັດຜູ້ມີຊື່ສຽງ.
संजय उवाच
The verse highlights the decisive power of disciplined martial skill (astra-bala-tejas) in war, while implicitly reminding that such triumphs occur through the grave act of taking life—an ethical tension central to kṣatriya-dharma in the epic.
Sañjaya reports that the Sindhu king Jayadratha has been killed by the addressed warrior through the might and radiance of his weapons, indicating a major turning point where a prominent ally of the Kauravas falls.