य एक: पाण्डवीं सेनां शरौचै: समवेष्टयत् । त॑ं समासाद्य पञ्चाला भीष्म नासन् पराड्मुखा:
ya ekaḥ pāṇḍavīṁ senāṁ śarauśaiḥ samaveṣṭayat | taṁ samāsādya pañcālā bhīṣma nāsan parāṅmukhāḥ ||
ສັນຈະຍະກ່າວວ່າ: ຜູ້ທີ່ຢູ່ພຽງຄົນດຽວ ແຕ່ກໍສາມາດຫໍ້ຫຸ້ມກອງທັບປານດະວະ ດ້ວຍຝົນລູກສອນອັນໜາແໜ້ນ—ເມື່ອພານຈາລາເຂົ້າປະຊິດເຂົາ ໂອ ພີດສະມະ, ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຫັນຫຼັງຫນີ. ຕໍ່ໜ້ານັກຮົບຜູ້ນ່າຢ້ານກົວພຽງຄົນດຽວ ພວກເຂົາຍັງຢືນຢັນຢ່າງໝັ້ນຄົງ ສະແດງຄວາມກ້າຫານທ່າມກາງພາລະທາງທຳຂອງສົງຄາມ.
संजय उवाच
The verse highlights steadfast courage and the kṣatriya ideal of not retreating when duty calls, even when confronted by overwhelming martial prowess. It frames bravery as a moral stance—remaining firm rather than turning away in fear.
A single warrior is described as hemming in the Pāṇḍava forces with a heavy barrage of arrows. The Pāñcāla fighters then advance to engage him, and Sañjaya emphasizes to Bhīṣma that they did not flee or turn their backs.