अजुन उवाच संशप्तकैर्युध्यमानस्य मेडद्य सेनाग्रयायी कुरुसैन्येषु राजन । आशीविषाभान् खगमान् प्रमुज्चन् द्रौणि: पुरस्तात् सहसाभ्यतिष्ठत्
arjuna uvāca saṁśaptakair yudhyamānasya me dadyau senāgrayāyī kuru-sainyeṣu rājan | āśīviṣābhān khagamān pramuñcan drauṇiḥ purastāt sahasābhyatiṣṭhat ||
ອາຣະຈຸນ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໃນຂະນະທີ່ຂ້າກໍາລັງຮົບກັບພວກສຳສັບຕະກະ, ຜູ້ນໍາຫນ້າກອງທັບກຸຣຸ—ອັສວັດຖາມັນ ບຸດແຫ່ງດໂຣນະ—ໄດ້ມາຢືນຕໍ່ໜ້າຂ້າຢ່າງກະທັນຫັນ. ລາວປ່ອຍລູກສອນອັນນ່າຢ້ານ ດຸດັ່ງງູພິດ ແລະປະຈັນໜ້າຂ້າໂດຍກົງ».
अजुन उवाच
The verse highlights steadiness in one’s duty under sudden escalation: even amid chaotic warfare and vowed enemies, a warrior must keep composure and discernment when confronted by a formidable opponent, acting according to kṣatriya-dharma rather than panic or hatred.
Arjuna reports to the King that while he was fighting the Saṁśaptakas, Aśvatthāman—leading the Kuru vanguard—suddenly appeared before him and attacked fiercely, shooting terrifying arrows compared to venomous serpents.