कर्णार्जुनसमागमः — The Karṇa–Arjuna Confrontation
Cosmic Spectatorship and Vows
पाण्डवास्तु जयं लब्ध्वा तव सैन्यं समाद्रवन् । समन्तान्निशितान् बाणान् विमुज्चन्तो जयैषिण:,पाण्डव विजय पाकर आपकी सेनापर टूट पड़े और पुनः विजयकी अभिलाषा ले चारों ओरेसे पैने बाणोंका प्रहार करने लगे
pāṇḍavās tu jayaṁ labdhvā tava sainyaṁ samādravan | samantān niśitān bāṇān vimucyanto jayaiṣiṇaḥ ||
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຄວາມໄດ້ເປັນຕໍ່ຈາກໄຊຊະນະແລ້ວ ພານດະວະທັງຫຼາຍໄດ້ພຸ້ນເຂົ້າໃສ່ກອງທັບຂອງພຣະອົງ. ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາໄຊຊະນະອີກຄັ້ງ ພວກເຂົາປ່ອຍລູກສອນຄົມແຫຼມໄປທຸກທິດ ກົດດັນສົງຄາມດ້ວຍໃຈອັນບໍ່ຫຍໍ້ທໍ້.
संजय उवाच
The verse highlights the kṣatriya ethos in wartime: once an advantage is gained, it is pursued with sustained effort and discipline. Ethically, it reflects determination and strategic follow-through rather than complacency after partial success.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Pāṇḍavas, having secured a favorable turn, rush the Kaurava forces and shower sharp arrows from all directions, intensifying the assault to consolidate victory.