Shloka 15
कर्णपुत्रवधः (The Fall of Vṛṣasena) — Karṇa Parva, Adhyāya 62
तौ दृष्टवा मातुलस्तत्र विरथौ परवीरहा । अभ्यभाषत राधेयं मद्रराजोडनुकम्पया,शत्रुवीरोंका संहार करनेवाले मामा मद्रराज शल्यने उन दोनों भाइयोंको रथहीन हुआ देख कृपापूर्वक राधापुत्र कर्णसे कहा--
tau dṛṣṭvā mātulas tatra virathau paravīrahā | abhyabhāṣata rādhēyaṁ madrarājo ’nukampayā ||
ສັນຊະຍະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອເຫັນພີ່ນ້ອງທັງສອງນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍບໍ່ມີລົດຮົບ ຊະລະຍະ ກະສັດແຫ່ງມັດຣະ—ຜູ້ປະຫານວີລະຊົນຂອງສັດຕູ ແລະ ເປັນລຸງຝ່າຍແມ່ຂອງເຂົາເຈົ້າ—ໄດ້ເວົ້າກັບ ຣາເທຍ (ກັນນະ) ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a battlefield governed by kṣatriya-duty, human bonds and compassion can arise; the verse highlights how ethical feeling (anukampā) persists amid violence, complicating a purely ruthless view of war.
Śalya, the king of Madra and maternal uncle, sees two brothers rendered chariotless and then speaks compassionately to Karna (Rādheya), marking a moment of counsel or reaction within the ongoing combat.