दुःशासनवधः (Duḥśāsana-vadha) — Bhīma’s vow-fulfillment in combat
यत्र यत्र स धर्मात्मा दुष्टां दृष्टिं व्यसर्जयत् । तत्र तत्र व्यशीर्यन्त तावका भरतर्षभ,भरतश्रेष्ठ! धर्मात्मा युधिष्ठिर शिलापर तेज किये हुए कंकपत्रयुक्त एवं नाना प्रकारके पैने बाणों, भाँति-भाँतिके बहुसंख्यक भल्लों तथा शक्ति, ऋष्टि एवं मूसलोंद्वारा प्रहार करते हुए जहाँ-जहाँ क्रोधरूपी दोषसे पूर्ण दृष्टि डालते थे, वहीं-वहीं आपके सैनिक छित्न-भिन्न होकर बिखर जाते थे
sañjaya uvāca | yatra yatra sa dharmātmā duṣṭāṃ dṛṣṭiṃ vyasarjayat | tatra tatra vyaśīryanta tāvakā bharatarṣabha ||
ສັນຊະຍະໄດ້ກ່າວວ່າ: ໂອ້ ຜູ້ເປັນເສືອງົວແຫ່ງວົງພາຣະຕະ! ບ່ອນໃດບ່ອນນັ້ນທີ່ທ່ານຜູ້ມີຈິດທຳ ປ່ອຍສາຍຕາອັນດຸຮ້າຍ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຜິດພາດ ອອກໄປ ທີ່ນັ້ນໆ ນັກຮົບຂອງພຣະອົງກໍແຕກພັງ ແລະກະຈັດກະຈາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ທ່າມກາງຄວາມຮຸນແຮງແຫ່ງສົງຄາມ ການປະກົດຕົວຂອງຢຸທິສຖິຣະ—ຜູ້ມີສະຖານະທາງທຳ ແຕ່ຖືກໄຟໂກດລຸກໂຊນຊົ່ວຄາວ—ກໍກາຍເປັນພະລັງຕັດສິນທີ່ທຳລາຍແຖວຂອງສັດຕູ.
संजय उवाच
Even a person grounded in dharma can be overtaken by anger in crisis; when moral authority is joined with wrath, it becomes especially potent and destructive. The verse implicitly warns about the power—and danger—of a 'corrupted gaze' (duṣṭā dṛṣṭi), suggesting that inner states (like krodha) can decisively shape outer outcomes.
Sanjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Yudhiṣṭhira, though known as dharmātmā, directs a fierce, anger-tinged gaze in various directions on the battlefield, and wherever he does so, the Kaurava troops break apart and scatter.