Shloka 13
अध्याय ६० — कर्णस्य पाञ्चाल-सोमक-निग्रहः
Karna’s Suppression of the Panchala–Somaka Forces
सात्यकि: शकुनिं चापि द्रौपदेयाश्व॒ कौरवान् । अर्जुनं च रणे यत्तो द्रोणपुत्रो महारथ:,सात्यकिने शकुनिपर, द्रौपदीके पाँचों पुत्रोंने अन्य कौरवोंपर तथा युद्धमें सावधान रहनेवाले महार॒थी अश्वत्थामाने अर्जुनपर धावा किया
sātyakiḥ śakuniṃ cāpi draupadeyāś ca kauravān | arjunaṃ ca raṇe yatto droṇaputraḥ mahārathaḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ສາຕະຍະກີ ໄດ້ພຸ້ນເຂົ້າໃສ່ ຊະກຸນິ; ບຸດທັງຫ້າຂອງ ດຣອບະດີ ໄດ້ລົງມືໃສ່ພວກເກົາຣະວະ; ແລະ ອັສວັດຖາມາ ມະຫານັກຮົບລົດສົງຄາມ ບຸດຂອງ ໂດຣນະ ໄດ້ພຸ້ນເຂົ້າຫາ ອາຣະຈຸນະ ໃນກາງສົງຄາມ ດ້ວຍໃຈທີ່ມຸ່ງໝັ້ນເຕັມທີ».
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how, in war, intent (yattaḥ) and strategic targeting of principal opponents dominate action; ethically, it reflects the grim momentum of fratricidal conflict where duty-driven valor and calculated aggression intensify suffering rather than restore harmony.
Multiple simultaneous assaults occur: Sātyaki advances on Śakuni; the Draupadeyas engage other Kaurava fighters; and Aśvatthāmā, Droṇa’s son and a foremost warrior, charges directly at Arjuna in the battle.