Shloka 743
कर्णपर्व — अध्याय ५९
Arjuna Breaks the Encirclement; Bhīma Reinforces
धृष्टद्युम्नमुखा वीरा घ्नन्ति शत्रूनू सहस्रश: । 'भीमसेनके बाणोंसे हतोत्साह होकर भागनेवाले कौरवमहारथियों तथा सहस्रों शत्रुओंको धृष्टद्युम्न आदि वीर मार रहे हैं
sañjaya uvāca | dhṛṣṭadyumnamukhā vīrā ghnanti śatrūn sahasraśaḥ |
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ນຳໂດຍ ທຣິດສະດຸມນະ ບັນດາວິລະຊົນກໍກຳລັງຂ້າສັດຕູເປັນພັນໆ. ມະຫາຣະຖີແຫ່ງກອຣະວະ ທີ່ຖືກລູກສອນຂອງ ພີມະເສນະ ທຳໃຫ້ກຳລັງໃຈແຕກສະລາຍ ກໍຫັນໜີ; ແລະເມື່ອພວກເຂົາຖອນຕົວຢ່າງວຸ່ນວາຍ ທຣິດສະດຸມນະ ແລະວິລະຊົນອື່ນໆ ກໍຟັນລົງທັງນັກຮົບຊັ້ນນຳ ແລະແຖວທະຫານຈຳນວນຫຼາຍ—ສະແດງວ່າໃນສົງຄາມ ການເສຍຄວາມມຸ່ງໝັ້ນ ນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດຢ່າງວ່ອງໄວ.
संजय उवाच
Educational Q&A
In the ethics of kshatriya warfare, steadfastness (dhairya) is decisive: when courage collapses and warriors turn their backs, defeat becomes inevitable and the fleeing side suffers heavy loss. The verse highlights the moral-psychological dimension of battle—resolve sustains dharma in action, while panic accelerates destruction.
Sanjaya reports that Dhrishtadyumna and other Pandava heroes are cutting down enemies in vast numbers. The Kaurava maharathas, demoralized by Bhima’s arrows, begin to flee, and in that retreat they are further slain by the Pandava vanguard.