Shloka 25
अशोभत महेष्वासो धृष्टद्युम्न: कृतव्रण: । उस समय उनकी आँखें क्रोधसे लाल हो रही थीं। सारे शरीरमें घाव हो रहे थे; अतः वे महाथनुर्धर धृष्टद्युम्न वेगसे जलते हुए अग्निदेवके समान शोभा पा रहे थे ।। स पञठ्चदश नाराचाउ्शवसत: पन्नगानिव
sañjaya uvāca |
aśobhat maheṣvāso dhṛṣṭadyumnaḥ kṛtavraṇaḥ |
tadā tasya netre krodhena lohitīkṛte babhūvatuḥ |
sarvāṅge vraṇair ācitaḥ sa mahādhanuṣmān dhṛṣṭadyumno vegena jvalann iva hutāśanaḥ śobhāṃ lebhe ||
sa pañcadaśa nārācān śvasataḥ pannagān iva (kṣipat) ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ທ້າວທຣິດສະຕະດຍຸມນະ ນັກທະນູຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແມ່ນແມ່ນຈະເຕັມໄປດ້ວຍບາດແຜ ແຕ່ກໍຍັງສ່ອງສະຫວ່າງ. ໃນຂະນະນັ້ນ ດວງຕາຂອງລາວແດງກ່ຳດ້ວຍໂກດ ແລະທົ່ວຮ່າງກາຍມີຮອຍບາດເຈັບ; ແຕ່ເມື່ອລາວພຸ້ນເຂົ້າໄປດ້ວຍຄວາມໄວ ນັກທະນູຜູ້ມີກຳລັງນັ້ນກໍງາມດັ່ງໄຟທີ່ລຸກໂຊນ. ຈາກນັ້ນ ລາວຍິງລູກສອນເຫຼັກ 15 ດອກ ມີສຽງຟູ່ຟິດດັ່ງງູ—ເປັນພາບແຫ່ງຄວາມມຸ່ງໝັ້ນອັນດຸເດືອດໃນທຳມະສົງຄາມ ທີ່ຄວາມອົດທົນ ແລະຄວາມໂກດທີ່ຄວບຄຸມໄດ້ ກາຍເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງໜ້າທີ່ໃນສະໜາມຮົບ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in its stark form: even when wounded, a warrior must sustain courage and purposeful action. Anger is depicted as a battlefield force, but the emphasis is on steadfastness and directed energy—endurance and resolve in the face of suffering.
Sañjaya describes Dhṛṣṭadyumna in the thick of combat: his eyes redden with anger, his body is covered in wounds, yet he advances with fiery brilliance and shoots fifteen iron arrows that hiss like serpents.