Shloka 130
अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
स तथा क्षिप्रकारी च दृढहस्तश्न॒ पाण्डव: । प्रमोहं परम गत्वा प्रेक्ष्य त॑ द्रोणजं तत:,युद्धमें फुर्ती करने और दृढ़तापूर्वक हाथ चलानेवाले महायशस्वी पाण्डुनन्दन अर्जुन द्रोणकुमारकी ओर देखकर भारी मोहमें पड़ गये और अपने पराक्रमको प्रतिहत हुआ मानने लगे। राजन्! उस समरांगणमें अश्वत्थामाके शरीरकी ओर देखना भी अत्यन्त कठिन हो रहा था
sa tathā kṣiprakārī ca dṛḍhahastaś ca pāṇḍavaḥ | pramohaṃ paramaṃ gatvā prekṣya taṃ droṇajaṃ tataḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ແລ້ວພານດະວະນັ້ນ—ວ່ອງໄວໃນການກະທຳ ແລະມືແຂງກ້າ—ເມື່ອເບິ່ງໄປຫາບຸດຂອງດໂຣນະ ກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫຼົງງົວຢ່າງລຶກຊຶ້ງ. ລາວຮູ້ສຶກດັ່ງວ່າພະລັງກ້າຂອງຕົນຖືກຂັດຂວາງ; ແລະ ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ໃນສະໜາມຮົບນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຈະຈ້ອງມອງໄປທີ່ຮ່າງກາຍຂອງອັສວັດຖາມາ ກໍຍາກຢ່າງຫຼາຍ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even a disciplined warrior can be overwhelmed by sudden moral and psychological shock when confronted with an opponent’s terrifying force; the passage highlights how inner steadiness is as crucial as martial skill for sustaining dharma in war.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Arjuna, normally swift and steady in combat, looks toward Droṇa’s son Aśvatthāmā and is seized by intense bewilderment, feeling his valor obstructed; Aśvatthāmā’s presence appears so formidable that it is hard to even look at him on the battlefield.