Shloka 125
अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
हाहाकृतमभूत् सर्व स्थावरं जड़म॑ तथा | चराचरस्य गोप्तारौ दृष्टवा संछादितौ शरै:,चराचर जगत्की रक्षा करनेवाले उन दोनों वीरोंको बाणोंसे आच्छादित हुआ देख स्थावर-जंगम समस्त प्राणी हाहाकार कर उठे
hāhākṛtam abhūt sarvaṃ sthāvaraṃ jaḍaṃ tathā | carācarasya goptārau dṛṣṭvā saṃchāditau śaraiḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນວີລະບຸລຸດທັງສອງ—ຜູ້ພິທັກຮັກສາໂລກທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ຖືກລູກສອນປົກຄຸມໄວ້ທົ່ວກາຍ ສັດທັງປວງ ທັງຢືນຢູ່ແລະເຄື່ອນໄຫວ ກໍຕົກໃຈຫວາດຫວັນ ແລະຮ້ອງໄຫ້ຄວາມທຸກລຳບາກດັງກ້ອງ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການລົ້ມຫຼືບາດເຈັບຂອງຜູ້ພິທັກທີ່ຊອບທຳໃນສົງຄາມ ຖືກຮູ້ສຶກເປັນຄວາມສັ່ນສະເທືອນທາງຄຸນທຳຕໍ່ລະບຽບຂອງຊີວິດທັງມວນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
When those who function as ‘protectors’ of society and order are grievously struck, the harm is not merely personal—it reverberates through the whole world of beings. The verse frames battlefield injury as a disturbance of dharmic stability, eliciting collective moral anguish.
Sañjaya describes a moment on the battlefield where two great warriors—portrayed as guardians of the world—are seen covered with arrows. This sight causes universal panic and lamentation among all creatures, both stationary and moving.