Shloka 42
कृष्णेन अर्जुनस्य प्रोत्साहनम् — Kṛṣṇa’s Exhortation to Arjuna
Prelude to Karṇa’s Slaying
भारत! प्रभो! रणभूमिमें कितने ही योद्धा एक-दूसरेको अपने और पिताके नाम तथा गोत्र सुनाते थे। प्रजानाथ! नाम और गोत्र सुनाते हुए बहुतेरे योद्धा शक्ति, तोमर और पट्टिशोंद्वारा एक-दूसरेको धूलमें मिला रहे थे ।। वर्तमाने तथा युद्धे घोररूपे सुदारुणे । व्यषीदत् कौरवी सेना भिन्ना नौरिव सागरे,इस प्रकार वह दारुण एवं भयंकर युद्ध चल ही रहा था कि समुद्रमें टूटी हुई नौकाके समान कौरव-सेना छिलन्न-भिन्न हो गयी और विषाद करने लगी
bhārata prabho raṇabhūmau katineha yoddhā anyonyam ātmanaḥ pituś ca nāma gotraṃ ca śrāvayantaḥ | prajānātha nāmagotraṃ śrāvayantaḥ bahavo yoddhāḥ śaktyā tomaraiḥ paṭṭiśaiś ca anyonyam dhūliṣu nyapatan || vartamāne tu yuddhe ghora-rūpe sudāruṇe | vyaṣīdat kauravī senā bhinnā naur iva sāgare ||
ສັນຈະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພາຣະຕະ, ໂອ ຈອມເຈົ້າ! ໃນສະໜາມຮົບ ນັກຮົບຫຼາຍຄົນເອີ້ນກັນໄປມາ ໂດຍປະກາດຊື່ຂອງຕົນ, ຊື່ພໍ່, ແລະສາຍຕະກູນ (ໂຄດຣະ). ໂອ ຜູ້ປົກຄອງມະນຸດ, ແມ່ນແຕ່ໃນຂະນະທີ່ປະກາດຊື່ແລະຕະກູນ ນັກສູ້ນັບບໍ່ຖ້ວນກໍ່ຟັນແທງກັນດ້ວຍຫອກ, ທອມຣະ, ແລະຂວານຮົບ ຈົນກະທັ້ງປາດລົງໃຫ້ຈົມໃນຝຸ່ນດິນ. ເມື່ອການຮົບອັນນ່າຢ້ານ ແລະໂຫດຮ້າຍຍິ່ງນັ້ນດຳເນີນຕໍ່ໄປບໍ່ຂາດສາຍ, ກອງທັບກໍຣະວະ—ແຕກກະຈາຍພັງພິນ—ກໍ່ທໍ້ຖອຍໃຈ ເຫມືອນເຮືອທີ່ແຕກພັງຢູ່ກາງທະເລ.»
संजय उवाच