Shloka 39
राजन्! उस समरमें योद्धाओंके व्रतका पालन करनेमें विख्यात शूरवीर जिसका त्याग करना अत्यन्त कठिन है, उस भयको छोड़कर निर्भयके समान पराक्रम प्रकट करते थे ।। शरशक्तिसमाकीर्णे क्रव्यादगणसंकुले । व्यचरन्त रणे शूरा: ख्यापयन्त: स्वपौरुषम्,बाण और शक्तियोंसे व्याप्त तथा मांसभक्षी जन्तुओंसे भरे हुए उस रणक्षेत्रमें शूरवीर अपने पुरुषार्थकी ख्याति बढ़ाते हुए विचर रहे थे
śaraśaktisamākīrṇe kravyādagaṇasaṅkule | vyacaranta raṇe śūrāḥ khyāpayantaḥ svapauruṣam ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ, ໃນສົງຄາມນັ້ນ ວິລະຊົນຜູ້ມີຊື່ສຽງໃນການຮັກສາປະຕິຍານຂອງນັກຮົບ ໄດ້ລະທິ້ງຄວາມຢ້ານ—ອັນລະທິ້ງໄດ້ຍາກທີ່ສຸດ—ແລະສະແດງຄວາມກ້າຫານດັ່ງຜູ້ບໍ່ຮູ້ຈັກຢ້ານ. ໃນສະໜາມຮົບທີ່ແອດແນ້ນດ້ວຍລູກສອນແລະຫອກ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍສັດກິນເນື້ອ, ວິລະຊົນເດີນວົນໄປມາ ເພີ່ມພູນຊື່ສຽງແຫ່ງຄວາມກ້າຂອງຕົນ»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal: steadfastness to the warrior’s vow and the deliberate casting off of fear, even when the battlefield is horrific. Ethical emphasis lies on resolve and duty-driven courage rather than panic or retreat.
Sañjaya depicts the battlefield as littered with missiles and swarming with scavengers; amid this grim scene, warriors continue to move through the fight, demonstrating and publicizing their prowess.