Shloka 61
राजानमभिधावन्तं शरैरावृत्य रोदसी । क्रुद्ध: प्रच्छादयामास शरजालेन मारुति:,कर्णको राजा युधिष्ठिरपर धावा करते देख वायुपुत्र भीमसेन कुपित हो उठे। उन्होंने बाणोंसे कर्णजो ढककर पृथ्वी और आकाशको भी शरसमूहसे आच्छादित कर दिया
rājānam abhidhāvantaṃ śarair āvṛtya rodasī | kruddhaḥ pracchādayāmāsa śarajālena mārutiḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນພະຣາຊາ (ຢຸທິສຖິຣະ) ກຳລັງພຸ້ນເຂົ້າຫາ, ພີມເສນ ບຸດແຫ່ງມາຣຸຕິ ກໍເກີດໂທສະ ແລ້ວຍິງລູກສອນປົກຄຸມເຂົາ; ແລະດ້ວຍຕາຂ່າຍລູກສອນອັນໜາແໜ້ນ ຮາວກັບປິດບັງແມ່ນແຕ່ດິນແລະຟ້າ. ພາບນີ້ຊີ້ວ່າ ໃນຄວາມຄຸກຄືນຂອງສົງຄາມ ຝີມືຮົບອາດກົດທັບຄວາມຍັບຍັ້ງ ແມ່ນແຕ່ເມື່ອເປົ້າໝາຍແມ່ນການປົກປ້ອງພະຣາຊາຜູ້ຊອບທຳຂອງຕົນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the tension between righteous protection and uncontrolled anger in war: even when defending one’s king, wrath can intensify violence and obscure discernment, reminding readers that dharma in battle requires both valor and restraint.
As Yudhiṣṭhira charges forward, Bhīma—called Māruti, the son of the Wind—becomes furious and showers the opponent with such a thick barrage of arrows that it is described as covering not only the king’s path but seemingly the very earth and sky.