Shloka 41
सारथिं चास्य भल्लेन प्रेषयामास मृत्यवे । छित्त्वा च कार्मुकं तूर्ण पाण्डवस्याशु पत्रिणा,राजेन्द्र! फिर एक भल्लसे उनके सारथिको यमलोक भेज दिया और तुरंत ही एक बाणसे उनके धनुषको भी काटकर बिना विशेष कष्टके ही मुहूर्तभरमें हँसते हुए-से कर्णने भयंकर पराक्रमी भीमसेनको रथहीन कर दिया
sārathiṁ cāsya bhallena preṣayāmāsa mṛtyave | chittvā ca kārmukaṁ tūrṇaṁ pāṇḍavasya āśu patriṇā | rājendra |
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ດ້ວຍລູກສອນບັລລະທີ່ແຫຼມຄົມ ລາວສົ່ງສາຣະຖີຂອງຜູ້ນັ້ນໄປສູ່ຄວາມຕາຍ. ແລ້ວກໍ່ຕັດຄັນທະນູຂອງພານດະວະຢ່າງວ່ອງໄວດ້ວຍລູກສອນມີຂົນ; ໂອ ພະຣາຊາ, ກັນນະ ດັ່ງກັບຍິ້ມຢູ່ ແລະບໍ່ຕ້ອງອອກແຮງ ໃນເວລາສັ້ນໆ ກໍ່ເຮັດໃຫ້ພີມະເສນ ຜູ້ກ້າຫານນ່າຢ້ານ ກາຍເປັນຄົນບໍ່ມີລົດຮົບ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in the ethics of epic warfare, tactical precision can instantly overturn a warrior’s position: by removing the charioteer and cutting the bow, Karṇa neutralizes Bhīma’s capacity to fight effectively. It also points to the ever-present reality of mṛtyu (death) in battle—status and strength are fragile when confronted by skill and circumstance.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Karṇa strikes down the opponent’s charioteer with a bhalla-arrow and then quickly cuts the Pāṇḍava’s bow with another arrow, leaving Bhīmasena without a functioning chariot setup—effectively rendering him ‘rathahīna’ (chariotless/disabled in chariot-combat) for the moment.