Shloka 10
कर्णनिधनश्रवणम् — Hearing of Karṇa’s Fall and Dhṛtarāṣṭra’s Lament
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ राजपुत्रौ महारथौ । कृत्वा त्वसुकरं कर्म गतौ वैवस्वतक्षयम्,अवन्तीदेशके महारथी राजकुमार विन्द और अनुविन्द भी दुष्कर कर्म करके यमलोकको चले गये
vindānuvindāv āvantyau rājaputrau mahārathau | kṛtvā tv asukaraṃ karma gatau vaivasvatakṣayam ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ວິນດາ ແລະ ອະນຸວິນດາ ເຈົ້າຊາຍສອງອົງແຫ່ງອະວັນຕີ ເປັນມະຫາຣະຖີ ໄດ້ກະທຳກິດການອັນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ ແລ້ວໄປຮອດສະຖານຂອງໄວວັສວະຕະ (ພະຍົມ). ບົດນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄ່າທາງສິນທຳອັນໂຫດຮ້າຍຂອງສົງຄາມ—ແມ່ນແຕ່ວີລະຊົນກະສັດຕະຣິຍະຜູ້ມີຊື່ສຽງ ຫຼັງຈາກປະຕິບັດໜ້າທີ່ຮົບອັນອັນຕະລາຍ ກໍຕ້ອງຕາຍ ແລະເຂົ້າສູ່ໂລກຂອງພະຍົມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the inevitability of death in war and the severe price of martial duty: even celebrated kṣatriya heroes, after accomplishing daunting feats, ultimately pass to Yama’s realm—inviting reflection on the ethical weight and transience of battlefield glory.
Sañjaya reports that the Avanti princes Vindā and Anuvindā, both great chariot-warriors, have carried out a very difficult exploit in battle and have been slain, departing to Vaivasvata’s abode (the realm of Yama).