Shloka 33
सात्यकिश्नेकितानश्च युयुत्सु: पाण्ड्य एव च । धृष्टद्युम्न: शिखण्डी च द्रौपदेया: प्रभद्रका:,एते च त्वरिता वीरा वसुषेणमताडयन् । सात्यकि, चेकितान, युयुत्सु, पाण्ड्य, धृष्टद्युग्न, शिखण्डी, द्रौपदीके पाँचों पुत्र, प्रभद्रकगण, नकुल-सहदेव, भीमसेन और शिशुपालपुत्र एवं करूष, मत्स्य, केकय, काशि और कोसल-देशोंके योद्धा--ये सभी वीर सैनिक तुरंत ही वसुषेण (कर्ण)-को घायल करने लगे
sātyakiś cnekītānaś ca yuyutsuḥ pāṇḍya eva ca | dhṛṣṭadyumnaḥ śikhaṇḍī ca draupadeyāḥ prabhadrakāḥ || ete ca tvaritā vīrā vasuṣeṇam atāḍayan |
ສັນຈະຍາກ່າວວ່າ: ສາຕຍະກິ ແລະ ເຈກິຕານ, ຢຸຢຸດສຸ ແລະ ກະສັດປານດະຍະ, ພ້ອມດ້ວຍ ທຣິສຖະດຍຸມນະ ແລະ ສິຂັນດີ, ບຸດທັງຫ້າຂອງ ດຣາວປະດີ ແລະ ພຣະບັດຣະກະ—ວີຣະບຸລຸດເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ລົງມືທັນທີ ຟາດໃສ່ ວະສຸເສນ (ກັນນະ). ໃນບັນຍາກາດແຫ່ງທຳຂອງສົງຄາມ ນີ້ແມ່ນຄວາມພະຍາຍາມຮ່ວມກັນຢ່າງປະສານງານຂອງຝ່າຍປານດຸ ເພື່ອກັ້ນຂວາງຈອມພະລັງຜູ້ນ່າຢ້ານກົວ ຜູ້ອາດທຳໃຫ້ດຸນຍະພາບຂອງສະໜາມຮົບເສຍໄປ; ຄວາມຮີບດ່ວນທີ່ນີ້ຖືກສະແດງເປັນຄວາມຈຳເປັນທາງຍຸດທະສາດ ບໍ່ແມ່ນຄວາມໂຫດຮ້າຍສ່ວນຕົວ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension of dharma-yuddha: when a single powerful warrior endangers many, coordinated action and swift restraint can be justified as protection of the larger force. Urgency and unity are portrayed as duties of leadership and alliance in a righteous war.
Sañjaya reports that multiple Pāṇḍava-aligned heroes—Sātyaki, Cekitāna, Yuyutsu, the Pāṇḍya king, Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍī, Draupadī’s sons, and the Prabhadrakas—quickly converge and attack Karna (Vasuṣeṇa), attempting to wound and check him on the battlefield.