अस्त्रयुद्धे द्रौणिपार्थसंघर्षः — Karṇa’s Bhārgavāstra and the Search for Yudhiṣṭhira
Chapter 45
पश्य कर्णार्जुनस्यैता: सौदामन्य इवाम्बुदे । “कर्ण! देखो, अर्जुनके रथकी इन पताकाओंमें सुवर्णमय चन्द्रमा, सूर्य और तारोंके चिह्न बने हुए हैं और छोटी-छोटी घंटियाँ लगी हुई हैं। रथपर फहराती हुई ये पताकाएँ मेघोंकी घटामें बिजलीके समान प्रकाशित हो रही हैं ।। ५४ $ ।। ध्वजा: कणकणायन्ते वातेनाभिसमीरिता:
paśya karṇārjunasya etāḥ saudāmanya iva ambude | dhvajāḥ kaṇakaṇāyante vātenābhisamīritāḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ເບິ່ງເຖີດ ໂອ ກັນນະ—ທຸງຊັຍເຫຼົ່ານີ້ເທິງລົດຮົບຂອງອາຈຸນ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຟ້າຜ່າໃນກ້ອນເມກຝົນ. ເມື່ອລົມພັດພາ ທຸງກໍສັ່ນໄຫວ ແລະກະດິ່ງນ້ອຍໆກໍດັງກິ່ງກັ່ງ».
संजय उवाच
The verse is primarily descriptive rather than doctrinal: it underscores how outward signs—radiant banners, thundercloud-like imagery, and wind-driven motion—can function as battlefield portents, intensifying the moral and psychological pressure of war by magnifying a warrior’s perceived power.
Sanjaya, narrating the battle, draws Karna’s attention to Arjuna’s chariot standards. As the wind agitates the flags, they shimmer like lightning in clouds and audibly tinkle, creating a vivid, ominous spectacle amid the fighting.