कर्णपर्व — अध्याय ४०
Karṇa’s Pressure on the Pāñcālas; Duryodhana Disabled; Arjuna’s Counter-Advance
हत्वा जित्वा च गन्धर्वाश्षित्रसेनमुखान् रणे । कर्ण दुर्योधनं पार्थ: सभार्य सममोक्षयत्
hatvā jitvā ca gandharvān citrasenamukhān raṇe | karṇa duryodhanaṁ pārthaḥ sabhāryaḥ samamokṣayat |
ເມື່ອໄດ້ສັງຫານ ແລະ ຂັບໄລ່ພວກຄັນທະວະ—ມີຈິຕຣະຣະຖະ (ຈິຕຣະເສນ) ເປັນຫົວໜ້າ—ໃນສົງຄາມແລ້ວ, ພາຣຖະ (ອາຣຊຸນ) ໄດ້ປ່ອຍຕົວ ກັນນະ ແລະ ທຸຣະໂຍທະນະ ພ້ອມທັງພັນລະຍາຂອງເຂົາເຈົ້າ. ເຫດການນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນທຳມະຂອງນັກຮົບ: ແມ່ນແຕ່ຢູ່ທ່າມກາງຄວາມເປັນສັດຕູ ກໍຕ້ອງຮັກສາກຽດສັກສີ ໂດຍຊ່ວຍກູ້ ແລະ ປ່ອຍຜູ້ອ່ອນແອ ບໍ່ໃຫ້ຄວາມແຂ່ງຂັນສ່ວນຕົວກົດທັບຄວາມຖືກຕ້ອງ.
काक उवाच
The verse highlights kṣatriya-dharma and ethical restraint: even after defeating opponents, a noble warrior acts with honor—rescuing and releasing rivals rather than exploiting their humiliation, placing righteousness above personal animosity.
Arjuna defeats the Gandharvas led by Citraseṇa/Citraratha in battle and then frees Duryodhana and Karna, who are in captivity, releasing them along with their wives.