कर्णपर्व — अध्याय ४०
Karṇa’s Pressure on the Pāñcālas; Duryodhana Disabled; Arjuna’s Counter-Advance
निफमश (0) आज अन न - युद्धसे पीछे न हटना ही राजा पुरूरवाका उत्तम चरित्र है। एकचत्वारिशो< ध्याय: राजा शल्यका कर्णको एक हंस और कौएका उपाख्यान सुनाकर उसे श्रीकृष्ण और अर्जुनकी प्रशंसा करते हुए उनकी शरणमें जानेकी सलाह देना संजय उवाच मारिषाधिरथे: श्रुत्वा वाचो युद्धाभिनन्दिन: । शल्योडब्रवीत् पुन: कर्ण निदर्शनमिदं वच:
sañjaya uvāca
māriṣādhiratheḥ śrutvā vāco yuddhābhinandinaḥ |
śalyo 'bravīt punaḥ karṇa nidarśanam idaṃ vacaḥ ||
ສັນຊະຍະເວົ້າວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ຄວນເຄົາລົບ! ເມື່ອຊັລຍະໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາທີ່ກັນນະ ບຸດຂອງອະທິຣະຖະ ຜູ້ຊື່ນຊອບສົງຄາມ ໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ ຊັລຍະກໍໄດ້ກ່າວກັບກັນນະອີກຄັ້ງ ໂດຍຍົກອຸປະມາເປັນຕົວຢ່າງ ແລະເວົ້າຄໍານີ້…»
संजय उवाच
The verse frames ethical persuasion: Shalya prepares to guide Karna through a nidarśana (illustrative example), implying that counsel in war should be grounded in reflective instruction rather than mere martial enthusiasm.
Sanjaya reports to the king that after hearing Karna’s war-approving words, Shalya speaks again to Karna, introducing an instructive example that will shape the ensuing advice.