Shloka 56
Aśvatthāman’s Arrow-Screen and the Confrontation with Yudhiṣṭhira (द्रौणि–युधिष्ठिर-संग्रामः)
एवमुक््त्वा तु राधेय: पुनरेव विशाम्पते । अब्रवीन्मद्रराजानं याहि याहीत्यसम्भ्रमम्,प्रजानाथ! ऐसा कहकर राधापुत्र कर्णने बिना किसी घबराहटके पुनः मद्रराज शल्यसे कहा--“चलो, चलो”
evam uktvā tu rādheyaḥ punar eva viśāmpate | abravīn madrarājānaṃ yāhi yāhīty asambhramam ||
ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຣາເທຍ (ກັນນະ), ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງປະຊາ, ໄດ້ກ່າວກັບກະສັດແຫ່ງມັດຣະ ຊາລະຍະ ອີກຄັ້ງໂດຍບໍ່ມີຄວາມຫວັ່ນໄຫວແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ, ແລະເຮັດການເຮັດໃຫ້ລາວຮີບຮ້ອນດ້ວຍຄໍາວ່າ: «ໄປ, ໄປ!»—ກົດດັນໃຫ້ຂັບລົດສົງຄາມຕໍ່ໄປທ່າມກາງຄວາມຮີບດ່ວນໃນສະໜາມຮົບ.
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadiness of mind in crisis: Karna issues urgent battlefield instructions without agitation (asambhramam), implying that effective leadership and kshatriya conduct require composure even amid danger.
After speaking previously, Karna again addresses Shalya—his charioteer and the king of Madra—repeatedly telling him to move forward (“yāhi yāhi”), indicating immediate tactical urgency in the ongoing combat.