Shloka 9
कर्णभीमसमागमः | Karṇa–Bhīma Encounter
एतदर्थ विदित्वापि सारथ्यमुपजग्मिवान् । स्वयंभूरिव रुद्रस्य कृष्ण: पार्थस्य भारत,क्योंकि श्रीकृष्ण भी भूत और भविष्यको यथार्थरूपसे जानते हैं। भारत! इस विषयको अच्छी तरह जानकर ही रुद्रके सारथि ब्रह्माजीके समान श्रीकृष्ण पार्थके सारथि बने हुए हैं
etad-arthaṃ viditvāpi sārathyam upajagmivān | svayambhūr iva rudrasya kṛṣṇaḥ pārthasya bhārata ||
ຊັລຍະ ກ່າວວ່າ: «ແມ່ນແຕ່ຮູ້ຈັກເຫດຜົນ ແລະ ຜົນຕາມມາຂອງເລື່ອງນີ້ຢ່າງຖ້ວນຖີ, ກຣິສນະ ກໍຍັງໄດ້ເຂົ້າຮັບພາລະກິດເປັນສາຣະຖີ. ໂອ ພາຣະຕະ! ເຊັ່ນດຽວກັບ ສະວະຍັມພູ (ພຣະພຣະຫມາ) ເຄີຍເປັນສາຣະຖີຂອງ ຣຸດຣະ, ກຣິສນະ ກໍເປັນສາຣະຖີຂອງ ພາຣຖະ (ອາຣຊຸນ)».
शल्य उवाच
Educational Q&A
True leadership may take the form of service: Kṛṣṇa, fully aware of outcomes, chooses the charioteer’s role to guide Arjuna toward dharma. The verse highlights deliberate, ethically purposeful action rather than compulsion or ignorance.
Śalya comments on Kṛṣṇa’s decision to serve as Arjuna’s charioteer, comparing it to the mythic precedent of Brahmā acting as Rudra’s charioteer. The comparison elevates Kṛṣṇa’s role as intentional and divinely significant within the war context.