Shloka 21
कर्णभीमसमागमः | Karṇa–Bhīma Encounter
तं कथं पाण्डवा युद्धे विजेष्यन्ति महारथम्,यो हन्यात् समरे क्रुद्धो वजहस्तं पुरंदरम् | “जो कुपित होनेपर वज्रधारी इन्द्रको भी समरभूमिमें मार डालनेकी शक्ति रखता है, उस महारथी वीर कर्णको पाण्डवलोग युद्धमें कैसे जीत लेंगे?
taṃ kathaṃ pāṇḍavā yuddhe vijeṣyanti mahāratham, yo hanyāt samare kruddho vajrahastaṃ puraṃdaram |
ສັນຈະຍະກ່າວວ່າ: ພວກປານດະວະຈະຊະນະໃນສົງຄາມເຫນືອມະຫາຣະຖີ ກັນນະ ໄດ້ແນວໃດ—ຜູ້ທີ່ເມື່ອໂກດໃນສະໜາມຮົບ ມີພະລັງຈະຟັນລົງໄດ້ແມ່ນແຕ່ອິນທຣະ ຜູ້ຖືວັດຊະຣະ (ສາຍຟ້າ) ແລະຜູ້ທຳລາຍປ້ອມປະການ? ຖ້ອຍຄຳນີ້ຍົກສູງຄວາມນ່າຢ້ານຂອງກຳລັງກັນນະ ແລະວາງສົງຄາມເປັນການປະລອງທີ່ຄວາມໝັ້ນໃຈແລະຈິດໃຈທາງທຳຈະຖືກທົດສອບຕໍ່ໜ້າອຳນາດການຮົບອັນລົ້ນເຫຼືອ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how war magnifies perceptions of strength: rhetorical comparisons to gods express the psychological weight of a formidable warrior. It invites reflection on how morale, fear, and reputation shape ethical resolve and strategic judgment amid dharmic conflict.
Sañjaya, reporting the battlefield situation, emphasizes Karna’s terrifying capability by saying he could, in anger, slay even Indra. He then questions how the Pāṇḍavas could possibly defeat such a mahāratha, heightening tension in the Karṇa Parva war narrative.