Shloka 776
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
शिरोभिरगमन् भूमिं ते हया वातरंहस: । इस प्रकार देवताओंने भगवान् शंकरके सारथिके पदपर उन्हें प्रतेष्ठित कर दिया। जब उस लोकपूजित रथपर ब्रह्माजी चढ़ रहे थे, उस समय वायुके समान वेगशाली घोड़े धरतीपर माथा टेककर बैठ गये थे
śirobhir agaman bhūmiṁ te hayā vātarāṁhasaḥ |
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: ມ້າເຫຼົ່ານັ້ນ ໄວດັ່ງລົມ ໄດ້ກົ້ມຫົວລົງແຕະພື້ນດິນ ດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ. ດັ່ງນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ສະຖາປະນາຜູ້ເປັນສາຣະຖີຂອງພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ໃຫ້ຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງທີ່ກຳນົດໄວ້. ແລະເມື່ອພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ກຳລັງຈະຂຶ້ນລົດຮົບນັ້ນ—ລົດທີ່ໂລກນັ້ນນົບນ້ອມບູຊາ—ມ້າທີ່ໄວດັ່ງລົມກໍໄດ້ນັ່ງລົງ ແຕະພື້ນດ້ວຍໜ້າຜາກ ດັ່ງຈະປະກາດຄວາມສັກສິດຂອງຂະນະນັ້ນ ແລະລຳດັບແຫ່ງລະບຽບເທວະທຳ.
पितामह उवाच
Educational Q&A
The passage highlights dharmic hierarchy and reverence: even powerful beings (wind-swift horses) symbolically submit to sacred authority and auspicious moments. It underscores that rightful station (pada) is established by divine ordinance, and that humility before the sacred order is a mark of propriety.
Bhīṣma describes a divine scene: the gods install Śaṅkara’s charioteer in his proper role, and as Brahmā prepares to mount a revered chariot, the horses bow their heads to the ground and sit, signaling respect and the solemnity of the event.