Shloka 32
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
सुराम्बुप्रेतवित्तानां पतील्लोंकेश्वरान् हयान् । सिनीवालीमनुमतिं कुहूं राकां च सुव्रताम्
surāmbu-preta-vittānāṁ patīl lokeśvarān hayān | sinīvālīm anumatiṁ kuhūṁ rākāṁ ca suvratām ||
ດຸຣະໂຍທະນະໄດ້ອັນເຊີນອໍານາດແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງຕ່າງໆຢ່າງກວ້າງຂວາງ—ເຈົ້າແຫ່ງນ້ໍາແລະເຫຼົ້າມຶນເມົາ, ວິນຍານຜູ້ລ່ວງລັບ, ຊັບສິນ, ແລະຜູ້ປົກຄອງໂລກ, ພ້ອມທັງມ້າອັນວ່ອງໄວ; ແລະຍັງອັນເຊີນເທວະນາງແຫ່ງດວງຈັນ Sinīvālī, Anumatī, Kuhū ແລະ Rākā ຜູ້ຖືສິນດີ. ໃນບັນຍາກາດແຫ່ງຈັນຍາບັນຂອງສົງຄາມ, ການອັນເຊີນແບບນີ້ເປັນການຂໍຄວາມສຸກສົມພອນແລະກໍາລັງໜູນ, ສະທ້ອນການພຶງພາອໍານາດພາຍນອກ ແມ່ນແມ່ນວ່າຄວາມຂັດແຍ່ງນີ້ຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍການເລືອກແລະຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງມະນຸດ.
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, amid war, leaders may seek auspicious support through invocations of cosmic and ritual powers; yet the broader Mahabharata context underscores that moral responsibility for one’s choices cannot be transferred to invoked forces.
Duryodhana is calling upon various presiding powers—over intoxicants, waters, the dead, wealth, worldly sovereignty, and the lunar phases (Sinīvālī, Anumatī, Kuhū, Rākā)—as part of a formal appeal for favor and success in the unfolding conflict.