Shloka 151
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
वज्जाशनिसमस्पर्श: प्रहारैरेव भार्गव: । स दानवै: क्षततनुर्जामदग्न्यो द्विजोत्तम:,भगुवंशी परशुरामके ऐसा कहनेपर दैत्य उनके साथ युद्ध करने लगे। भार्गवनन्दन रामने समरांगणमें वज्ञ और विद्युतके समान स्पर्शवाले प्रहारोंद्वारा उन दैत्योंका वध कर डाला। साथ ही उन द्विजश्रेष्ठ जमदग्निकुमारके शरीरको भी दानवोंने क्षत-विक्षत कर डाला
vajrāśani-sama-sparśaḥ prahārair eva bhārgavaḥ | sa dānavaiḥ kṣata-tanur jāmadagnyo dvijottamaḥ ||
ພຣະມະເຫສະວະຣະກ່າວວ່າ: ດ້ວຍການຟັນຟາດທີ່ມີແຮງກະທົບດັ່ງວັດຊະຣະ ແລະດັ່ງຟ້າຜ່າ, ບາຣະຄະວະ (ຣາມ) ໄດ້ຂ້າພວກໄດຕະຍະເຫຼົ່ານັ້ນໃນສະໜາມຮົບ. ແຕ່ຜູ້ເປັນດວິຊະອຸດົມ—ບຸດແຫ່ງຈາມະດັກນີ—ກໍຖືກດານະວະທໍາໃຫ້ຮ່າງກາຍຂາດຂີດ ແລະເປັນແຜສາຫັດ; ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ແມ່ນແຕ່ນັກຮົບຜູ້ຊອບທຳ ແລະນ່າຢ້ານກົວ ກໍອາດຮັບບາດເຈັບໄດ້ ໃນຂະນະທີ່ປະຕິບັດໜ້າທີ່ອັນໂຫດຮ້າຍໃນສົງຄາມ.
महेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh reciprocity of warfare: even a powerful and dharma-aligned figure can inflict decisive force yet still suffer wounds. It underscores that action in violent conflict carries inevitable cost, and prowess does not exempt one from pain or consequence.
Śiva (Maheshvara) describes Paraśurāma (Bhārgava, Jamadagni’s son) striking the Daityas with thunderbolt-like blows and killing them, while the Danavas simultaneously injure and mutilate his body in the fight.