Shloka 353
Karṇa’s advance against the Pāṇḍava host; Arjuna’s clash with the Saṃśaptakas (कर्णस्य पाण्डवसेनाप्रवेशः—अर्जुनस्य संशप्तकसंप्रहारः)
व्यनाशयजन्नमर्यादा दानवा दुष्टचारिण: । स्वर्गवासियोंके परम प्रिय समस्त देवोद्यानों, ऋषियोंके पवित्र आश्रमों तथा रमणीय जनपदोंको भी वे मर्यादाशून्य दुराचारी दानव नष्ट-भ्रष्ट कर देते थे
vyanāśayajjan amaryādā dānavā duṣṭacāriṇaḥ | svargavāsīnāṃ parama-priyāṇi samastāni devodyānāni, ṛṣīṇāṃ pavitrāṇy āśramāṇi tathā ramaṇīyān janapadān api te maryādāśūnyā durācārī dānavā naṣṭa-bhraṣṭaṃ kurvanti sma |
ດຸຣະໂຍທະນະ ກ່າວວ່າ: «ດານະວະທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດແຫ່ງທຳ ແລະປະພຶດຊົ່ວ ໄດ້ພາກັນທຳລາຍທຸກສິ່ງ. ແມ່ນແຕ່ສວນສະຫວັນອັນເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງຜູ້ຢູ່ສະຫວັນ, ອາສຣົມອັນບໍລິສຸດຂອງລະສີ, ແລະເມືອງນາຄອນອັນຮື່ນຮົມ—ດານະວະຜູ້ເສື່ອມຊົ່ວເຫຼົ່ານັ້ນກໍທຳໃຫ້ພິນາດ ແລະເປື້ອນປົ່ນ»។
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how abandoning maryādā—ethical and social limits—leads to adharma that does not stop at personal wrongdoing but expands into the destruction of sacred, communal, and life-sustaining spaces (gardens, hermitages, and regions).
Duryodhana describes the havoc caused by lawless Dānavas: they devastate even the most cherished celestial gardens, the holy āśramas of sages, and pleasant human settlements, portraying a world thrown into disorder by unchecked wickedness.