Shloka 34
त्रिपुरदाह-इतिहासः
Tripura-destruction exemplum and counsel to Śalya
ततः क्रुद्धो महाराज सौबल: परवीरहा । प्राहिणोत् सुततोमाय शरानाशीविषोपमान्,महाराज! इससे शत्रुवीरोंका संहार करनेवाले सुबलपुत्र शकुनिको बड़ा क्रोध हुआ। उसने सुतसोमपर विषधर सर्पोके समान बाणोंकी वर्षा आरम्भ कर दी
tataḥ kruddho mahārāja saubalaḥ paravīrahā | prāhiṇot sutasomāya śarān āśīviṣopamān ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ແລ້ວ ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ! ຊະກຸນິ ບຸດຂອງສຸບະລະ ຜູ້ສັງຫານວີລະບຸລຸດຂອງສັດຕູ ໄດ້ໂກດເກຣີຍວ ແລະສົ່ງຝົນລູກສອນໃສ່ສຸຕະໂສມ ດັ່ງງູພິດ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມໂກດໃນສະໜາມຮົບ ຜັກດັນມະນຸດໃຫ້ຍົກລະດັບຄວາມໂຫດຮ້າຍ ໃຫ້ນໍາຄວາມຊໍານານໄປໃຊ້ບໍ່ແມ່ນເພື່ອການຍັບຍັ້ງ ແຕ່ເພື່ອການທໍາລາຍ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how krodha (wrath) rapidly intensifies harm: once anger takes hold, martial ability becomes an instrument of indiscriminate destruction, warning that inner passions can eclipse discernment even among renowned warriors.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Śakuni, furious, launches a fierce volley of arrows at Sutasoma, likening the arrows to venomous snakes to convey their deadly, relentless nature.