प्रममाथ शरांस्तस्य शरव्रातैर्महायशा: । उसके बाणसमूह टिड्डीदलोंके समान जान पड़ते थे। उन्हें अपने रथके समीप देखकर भी महारथी सुबलपुत्र शकुनिके मनमें तनिक भी व्यथा नहीं हुई। उस महायशस्वी वीरने अपने बाणसमूहोंद्वारा सुतसोमके सारे बाणोंको पूर्णतया मथ डाला
pramamātha śarāṁs tasya śaravrātair mahāyaśāḥ |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ວີຣະບຸລຸດຜູ້ມີກຽດສັກສີນັ້ນ ໄດ້ທຳລາຍລູກສອນຂອງຄູ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຝົນລູກສອນຂອງຕົນ. ແມ່ນແຕ່ເມື່ອລູກສອນຫນາແນ່ນໃກ້ລົດຮົບຂອງເຂົາ ດູຄືຝູງຕັກແຕນ, ມະຫາຣະຖີ ສະກຸນິ ບຸດແຫ່ງສຸບາລະ ກໍບໍ່ມີຄວາມຫວັ່ນໄຫວແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ; ດ້ວຍກຸ່ມລູກສອນຂອງເຂົາ ເຂົາໄດ້ບົດຂະຍີ້ລູກສອນທັງໝົດຂອງສຸຕະໂສມະຢ່າງສິ້ນເຊີງ.
संजय उवाच
In the battlefield ethic of the epic, a warrior’s steadiness is tested amid overwhelming danger; Śakuni’s lack of agitation and his effective counter-volley exemplify composure and tactical mastery under pressure.
During the Karṇa Parva battle, Śakuni confronts Sutasoma. Seeing dense arrow-showers near his chariot, Śakuni remains untroubled and destroys Sutasoma’s incoming arrows by striking them down with his own volleys.