कर्णपर्व — पञ्चदशोऽध्यायः | Karṇa Parva, Chapter 15: Pāṇḍya’s Advance and Aśvatthāmā’s Counterstroke
ततः सर्वात्मना त्वद्य युद्धातिथ्यं प्रयच्छ मे । “वीर! यदि तुम मुझे यहाँ आया हुआ पूजनीय अतिथि मानो तो सब प्रकारसे आज युद्धके द्वारा मेरा आतिथ्य-सत्कार करो”
tataḥ sarvātmanā tvadya yuddhātithyaṃ prayaccha me |
ສັນຊະຍະເວົ້າວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ວີຣະບຸລຸດ! ມື້ນີ້ຈົ່ງມອບການຕ້ອນຮັບແຂກແຫ່ງສົງຄາມໃຫ້ຂ້າ ດ້ວຍທັງກາຍແລະໃຈ. ຖ້າເຈົ້ານັບຖືຂ້າເປັນແຂກຜູ້ຄວນບູຊາທີ່ມາຮອດນີ້ ກໍຈົ່ງຕ້ອນຮັບຂ້າທຸກປະການດ້ວຍການຮົບ».
संजय उवाच
The verse reframes battlefield encounter through the ethical idiom of ātithi-satkara (guest-honor): for a kṣatriya, the fitting ‘hospitality’ to a worthy challenger is wholehearted, fair, and courageous combat.
In Sañjaya’s narration, a warrior addresses another as a ‘hero’ and asks to be received as an honored guest—by granting a full engagement in battle that very day.