Shloka 29
Adhyāya 10: Śrutakarmā’s Engagements; Prativindhya–Citra Duel; Drauṇi Advances toward Bhīma
तेनापि रक्षिता: पार्था: शिष्यत्वादिति मे मति: । स चापि निहतो वृद्धो धृष्टद्युम्नेन सत्वरम्,“मेरा विश्वास है कि उन्होंने भी अपना शिष्य समझकर कदुन्तीके पुत्रोंकी रक्षा की है। वे बूढ़े आचार्य भी शीघ्र ही धृष्टद्युम्नके हाथसे मारे गये
tenāpi rakṣitāḥ pārthāḥ śiṣyatvād iti me matiḥ | sa cāpi nihato vṛddho dhṛṣṭadyumnena satvaram ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ຕາມຄວາມເຫັນຂອງຂ້ອຍ ທ່ານນັ້ນກໍໄດ້ປົກປ້ອງລູກຫຼານຂອງພຣຶຖາ ເພາະພວກເຂົາເປັນສິດຂອງທ່ານ. ແຕ່ອາຈານຜູ້ແກ່ຊະລານັ້ນ ກໍຖືກທຣິສຕະດຍຸມນະສັງຫານຢ່າງຮວດເລັວ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມຕຶງຕັນທາງທຳມະໃນສົງຄາມ: ແມ່ນແຕ່ຄູອາຈານຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ຜູກພັນດ້ວຍຄວາມເມດຕາແລະໜ້າທີ່ຕໍ່ສິດ ກໍກາຍເປັນຜູ້ອ່ອນໄຫວ ເມື່ອສະໜາມຮົບຮ້ອງຂໍການຊໍາລະແຄ້ນ ແລະການສະສາງຄໍາສັດເກົ່າ».
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid warfare, prior bonds of dharma—especially the guru–śiṣya relationship—continue to shape conduct; yet the same war can override reverence, bringing swift and tragic consequences when vows and enmities mature.
Sañjaya reflects that the venerable teacher (Droṇa) had also protected the Pāṇḍavas out of regard for them as his disciples, but despite this, he was quickly slain by Dhṛṣṭadyumna.