ततो रणे नरव्यात्र: पार्षत: पाण्डवै: सह । संजघानासकृद् द्रोणं बिभित्सुररिवाहिनीम्,तदनन्तर रणक्षेत्रमें पाण्डवोंसहित नरश्रेष्ठ धृष्टद्युम्नने शत्रुसेनाके व्यूहका भेदन करनेकी इच्छासे द्रोणाचार्यपर बारंबार प्रहार किया
tato raṇe naravyāghraḥ pārṣataḥ pāṇḍavaiḥ saha | sañjaghānāsakṛd droṇaṃ bibhitsur arivāhinīm ||
ສັນຊະຍະໄດ້ກ່າວວ່າ: ແລ້ວໃນກາງສົງຄາມ ທ້າວທຣິສະຕະດຍຸມນະ—ດຸດດັ່ງເສືອໃນບັນດາມະນຸດ ບຸດແຫ່ງປຣິສະຕະ—ພ້ອມກັບພວກປານດະວະ ໄດ້ຟັນຟາດໂຈມຕີທ່ານໂດຣນະຊ້ຳໆ ໂດຍປາດຖະໜາຈະທະລຸວຽວຫະ (ຂະບວນຮົບ) ຂອງກອງສັດຕູ.
संजय उवाच
The verse highlights the harsh dharma of battlefield life: strategic necessity and loyalty to one’s cause can compel warriors to strike even a venerable figure like Droṇa. It frames action as driven by duty and tactical aims rather than personal hatred.
Sañjaya reports that Dhṛṣṭadyumna, fighting alongside the Pāṇḍavas, repeatedly assaults Droṇa with the aim of breaking the opposing army’s formation and weakening the Kaurava battle-line.