Sātyaki’s Assurance and the Protection of Dharmarāja (सात्यकिवचनम्—धर्मराजरक्षणविचारः)
अनुज्ञातास्ततः सर्वे सुहृदो धर्मसूनुना । त्वरमाणा: सुसंनद्धा हृष्टा युद्धाय निर्ययु:,तदनन्तर धर्मपुत्र युधिष्ठिरकी आज्ञा लेकर कवच धारण किये हुए समस्त सुहृद् हर्षमें भरकर शीतघ्रतापूर्वक वहाँसे युद्धके लिये निकले
anujñātās tataḥ sarve suhṛdo dharmasūnunā | tvaramāṇāḥ susaṁnaddhā hṛṣṭā yuddhāya niryayuḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກ ທຳມະສູນຸ (ຢຸທິສຖິຣະ) ແລ້ວ ບັນດາມິດສະຫາຍຜູ້ປາດຖະນາດີທັງຫມົດ ກໍຮີບຮ້ອນ ສວມເກາະຄົບຖ້ວນ ແລະມີໃຈຮ່າເຮີງ ອອກຈາກທີ່ນັ້ນໄປສູ່ສົງຄາມ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນການເຊື່ອຟັງຄຳສັ່ງອັນຊອບທຳຢ່າງມີວິໄນ ແລະຄວາມຕັ້ງໃຈຮ່ວມກັນ ທີ່ຈະເຂົ້າສູ່ສະໜາມຮົບພາຍໃຕ້ການນຳພາແຫ່ງທຳມະ.
संजय उवाच
The verse highlights disciplined action under dharmic authority: even in war, proper authorization, unity among well-wishers, and readiness are presented as ethical supports for collective duty.
After receiving Yudhiṣṭhira’s permission, his allies and companions, fully armed and eager, quickly depart to engage in the ongoing battle.