Shloka 10
Saumadatti-vadha and Bhīma–Alambusa-saṃyoga (सौमदत्तिवधः तथा भीमालम्बुससंयोगः)
तब “बहुत अच्छा” कहकर वे दोनों वीर भगवान् शंकरके पार्षदगणोंके साथ सैकड़ों दिव्य ऐश्वर्योंसे सम्पन्न तथा सम्पूर्ण मनोरथोंकी सिद्धि करनेवाले उस पुण्यमय दिव्य सरोवरकी ओर प्रस्थित हुए, जिसकी ओर जानेके लिये महादेवजीने स्वयं ही संकेत किया था। वे दोनों नर-नारायण ऋषि बिना किसी घबराहटके वहाँ जा पहुँचे ।। ततस्तौ तत् सरो गत्वा सूर्यमण्डलसंनिभम् । नागमन्तर्जले घोरं ददृशाते<र्जुनाच्युती,उस सरोवरके तटपर पहुँचकर अर्जुन और श्रीकृष्ण दोनोंने जलके भीतर एक भयंकर नाग देखा, जो सूर्यमण्डलके समान प्रकाशित हो रहा था
tatas tau tat saro gatvā sūryamaṇḍala-saṃnibham | nāgam antarjale ghoraṃ dadṛśāte 'rjunācyutī ||
ແລ້ວມຸນີວິລະສອງອົງນັ້ນເວົ້າວ່າ “ດີຫຼາຍ” ແລະອອກເດີນທາງພ້ອມກັບບໍລິວານຂອງພຣະສັງກະຣະ ໄປສູ່ສະໂຣວະທິບອັນບຸນບໍລິສຸດ ທີ່ອຸດົມດ້ວຍອໍານາດທິບຫຼາຍຮ້ອຍ ແລະສໍາເລັດຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ—ສະໂຣວະທີ່ພຣະມະຫາເທວະໄດ້ຊີ້ທາງໄວ້ເອງ. ນະຣະ-ນາຣາຍະນະ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ກໍໄປຮອດທີ່ນັ້ນ. ຄັ້ງເມື່ອໄປຮອດຂອບສະໂຣວະ ທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ, ອາຣຊຸນ ແລະ ອະຈຸຕະ (ພຣະກຣິດສະນະ) ໄດ້ເຫັນນາກອັນນ່າຢ້ານຢູ່ໃນນ້ໍາ ກໍາລັງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງມະນະດວງອາທິດ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a common epic motif: sacred goals are approached through tests. The terrifying, radiant nāga functions as a threshold-guardian, implying that courage, composure, and right intent are required before divine gifts or higher purposes can be accessed.
Arjuna and Śrī Kṛṣṇa arrive at a sun-bright divine lake. Looking into the water, they see a fearsome serpent shining like the sun, indicating an imminent confrontation or a guarded passage connected with the lake’s sanctity.