Shloka 62
Yudhiṣṭhira–Droṇa Saṃgrāma
Engagement and Countermeasures
ब्रह्मवक्त्राय सर्वाय शड़कराय शिवाय च | नमोस्तु वाचस्पतये प्रजानां पतये नम:,ब्राह्मण जिनके मुख हैं, उन सर्वस्वरूप कल्याणकारी भगवान् शिवको नमस्कार है। वाणीके अधीश्वर और प्रजाओंके पालक आपको नमस्कार है
brahmavaktrāya sarvāya śaṅkarāya śivāya ca | namo 'stu vācaspātaye prajānāṁ pataye namaḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະສິວະ—ຜູ້ມີພຣະພັກເປັນພຣະພຣະຫມາ, ຜູ້ເປັນທຸກສິ່ງ, ພຣະສັງກະຣະຜູ້ເກື້ອກູນ, ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ອົງເຈົ້າແຫ່ງວາຈາ ແລະແດ່ຜູ້ປົກປ້ອງ ແລະອະທິປະໄຕແຫ່ງສັດທັງປວງ. ໃນກາງຄວາມວຸ້ນວາຍຂອງສົງຄາມ ການບັນຍາຍຢຸດລົງເພື່ອຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມເຄົາລົບ ເຊີນພຣະຄຸ້ມຄອງ ແລະຖ້ອຍຄໍາທີ່ຖືກຕ້ອງ ເປັນຫຼັກຈັນຍາສໍາລັບການເປັນພະຍານຄວາມຈິງ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse models dharmic narration: before recounting grave events, one invokes the auspicious and beneficent divine (Śiva) and the lordship of speech, implying that truthful, disciplined utterance and reliance on higher order are essential when describing or acting amid violence.
Sañjaya, the narrator of the battlefield events, offers a brief hymn of salutation to Śiva—described with cosmic epithets—and to the lord of speech and protector of beings, serving as a reverential preface or transition within the Drona Parva’s war account.