Shloka 35
Droṇa-pātana-paripṛcchā (Inquiry into the Fall of Droṇa) | द्रोणपातनपरिपृच्छा
देवता: पितरश्ैव पूर्वे ये चास्य बान्धवा: । ददृशुर्निहतं तत्र भारद्वाजं महारथम्,देवता, पितर तथा जो इनके पूर्ववर्ती भाई-बन्धु थे, उन्होंने भी वहाँ भरद्वाजनन्दन महारथी द्रोणाचार्यको मारा गया देखा
devatāḥ pitaraś caiva pūrve ye cāsya bāndhavāḥ | dadṛśur nihataṃ tatra bhāradvājaṃ mahāratham ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ບັນດາເທວະ, ປິຕຣະບັນພະບຸລຸດ, ແລະຍາດພີ່ນ້ອງເກົ່າແກ່ຂອງລາວດ້ວຍ ໄດ້ເຫັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມະຫາຣະຖະ ບຸດຂອງພາຣັດວາຊະ (ໂດຣນະ) ນອນຖືກສັງຫານ. ການລົ້ມຕາຍຂອງອາຈານຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນສົງຄາມນີ້ ບໍ່ແມ່ນແຕ່ມະນຸດເຫັນເທົ່ານັ້ນ; ໃນຈິນຕະນາການທາງທຳມະຂອງມະຫາກາບ ຍັງມີລຳດັບແຫ່ງຟ້າດິນ ແລະບັນພະບຸລຸດເປັນພະຍານ ເຮັດໃຫ້ມັນເປັນເຫດການໃຫຍ່ທີ່ສັ່ນສະເທືອນໂລກ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames a warrior’s death—especially that of a revered teacher like Droṇa—as an event witnessed by divine and ancestral realms, implying moral weight beyond immediate victory. It suggests that actions in war are not ethically private; they stand before larger orders (devas and pitṛs) that represent cosmic law, lineage, and accountability.
Sanjaya reports that Droṇa, the great chariot-warrior and son of Bharadvāja, has been killed, and that even the gods, the ancestral fathers, and his earlier kinsmen are said to behold him slain there on the battlefield.