Droṇa-pātana-paripṛcchā (Inquiry into the Fall of Droṇa) | द्रोणपातनपरिपृच्छा
पाण्डवैः सह पज्चालैरशिवै: क्रूरकर्मभि: । हतो रुक्मरथो राजन् कृत्वा कर्म सुदुष्करम्,राजन्! सुवर्णमय रथवाले द्रोणाचार्य अत्यन्त दुष्कर पराक्रम करके अन्तमें पाण्डवोंसहित अमंगलकारी क्रूरकर्मा पांचालोंके हाथसे मारे गये
pāṇḍavaiḥ saha pañcālair aśivaiḥ krūrakarmabhiḥ | hato rukmaratho rājan kṛtvā karma suduṣkaram ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຣຸກມະຣະຖະ ຫຼັງຈາກສ້າງວິລະກຳອັນຍາກຢິ່ງແລ້ວ ກໍຖືກຂ້າໂດຍປານດະວະພ້ອມກັບຊາວປັນຈາລະ—ຜູ້ກະທຳອັນໂຫດຮ້າຍ ແລະມີໃຈອັນອັບມົງຄົນ.
संजय उवाच
The verse highlights the instability of worldly success in war: even after extraordinary valor, one may fall to determined opponents. It also hints at the ethical degradation of battle, where cruelty and ill-omened intent can dominate outcomes, challenging simple notions of merit and reward.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that the warrior Rukmaratha, despite performing a formidable martial exploit, is ultimately slain by the combined forces of the Pāṇḍavas and the Pañcālas.