Kṛṣṇopadeśa and Duryodhana’s Challenge
Droṇa-parva, Adhyāya 77
क्रव्यादांस्तर्पयिष्यामि द्रावयिष्यामि शात्रवान् । सुहृदो नन्दयिष्यामि प्रमथिष्यामि सैन्धवम्,कल मैं मांसभोजी प्राणियोंको तृप्त कर दूँगा, शत्रु-सैनिकोंको मार भगाऊँगा, सुहृदोंको आनन्द प्रदान करूँगा और सिन्धुराज जयद्रथको मथ डालूँगा
arjuna uvāca | kravyādāṁs tarpayiṣyāmi drāvayiṣyāmi śātravān | suhṛdo nandayiṣyāmi pramathiṣyāmi saindhavam ||
ອາຣະຈຸນ ກ່າວວ່າ: «ມື້ອື່ນ ຂ້າຈະໃຫ້ສັດກິນເນື້ອໄດ້ອິ່ມເຕັມ, ຈະຂັບໄລ່ກອງທັບສັດຕູໃຫ້ແຕກພ່າຍ, ຈະໃຫ້ມິດສະຫາຍຜູ້ຫວັງດີມີຄວາມຊື່ນບານ, ແລະຈະບົດຂີ້ ໄຊຍະດຣະຖະ ກະສັດແຫ່ງສິນດຸ (Sindhu)»។
अजुन उवाच
The verse highlights the warrior-ethic of steadfast resolve: violence is framed as purposeful and accountable—aimed at restraining wrongdoing and restoring confidence among one’s allies—rather than as indiscriminate cruelty.
Arjuna declares a forceful vow for the next day’s battle: he will rout the enemy forces and specifically destroy Jayadratha (the Sindhu king), while reassuring and heartening his own side.