Shloka 7
अर्जुनस्य रथाश्वमोचनं कृष्णस्याश्वसेवा च
Arjuna’s Horses Freed; Krishna’s Equine Service
द्रोणदुर्योधनकृपा: कर्णमद्रेशबाह्लिका: । दुःशासनादय: शक्तास्त्रातुं मामन्तकार्दितम्,“ट्रोणाचार्य, दुर्योधन, कृपाचार्य, कर्ण, मद्रराज शल्य, बाह्नीक तथा दुःशासन आदि वीर मुझे यमराजके संकटसे भी बचानेमें समर्थ हैं। प्रिय नरेशगण! फिर जब अकेला अर्जुन ही मुझे मारनेकी इच्छा रखता है तो उसके हाथसे आप समस्त भूपतिगण मेरी रक्षा क्यों नहीं कर सकते हैं
sañjaya uvāca |
droṇaduryodhanakṛpāḥ karṇamadreśabāhlikāḥ |
duḥśāsanādayaḥ śaktāstrātuṃ mām antakārditam ||
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: «ໂດຣນະ, ດຸຣະໂຢທະນະ, ກຣິປະ, ກັນນະ, ຈອມແຫ່ງມັດຣະ (ຊາລຍະ), ບາຫລິກະ ແລະວີຣະຊົນທັງຫຼາຍເລີ່ມຈາກດຸຫສາສະນະ ລ້ວນສາມາດປົກປ້ອງຂ້າ ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຄວາມຕາຍເຂົ້າຈູ່ໂຈມເອງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ກະສັດຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ! ເມື່ອອາຣຊຸນພຽງຜູ້ດຽວປາດຖະນາຈະຂ້າຂ້າ ເຫດໃດທ່ານທັງຫມົດ—ຜູ້ປົກຄອງຫຼາຍອົງຮ່ວມກັນ—ຈຶ່ງຈະບໍ່ອາດປົກປ້ອງຂ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງລາວ?»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the psychology of war: leaders bolster morale by invoking renowned protectors and by minimizing a feared opponent. Ethically, it shows how confidence and group solidarity are used to resist fear of death, even when the reality of individual prowess (Arjuna) challenges that confidence.
In Droṇa Parva, amid intense fighting, a speaker (reported by Sañjaya) asserts that the Kaurava champions—Droṇa, Duryodhana, Kṛpa, Karṇa, Śalya, Bāhlika, and Duḥśāsana’s party—can protect him even against Death; thus he questions why they could not protect him from Arjuna alone.