Shloka 136
Droṇa-parva Adhyāya 60: Arjuna’s return, auspicious omens, and mission delegation
अयज्वानमदाक्षिण्यमश्रि श्रैत्येत्युदाहरत् । वैत्य सुंजय! वे भगीरथ उपर्युक्त चारों बातोंमें तुमसे बहुत बढ़कर थे। तुम्हारे पुत्रकी अपेक्षा उनका पुण्य बहुत अधिक था। जब वे भी जीवित न रह सके, तब दूसरोंकी तो बात ही क्या है? अतः तुम यज्ञानुष्ठान और दान-दक्षिणासे रहित अपने पुत्रके लिये शोक न करो। नारदजीने राजा सूंजयसे यही बात कही
ayajvān amādākṣiṇyam aśrīśraity ety udāharat | vaity suñjaya! bhagīratha uparyukta cāroṃ bātoṃ meṃ tumase bahut baṛhkar the | tumhāre putra kī apekṣā unakā puṇya bahut adhik thā | jab ve bhī jīvita na rah sake, tab dūsroṃ kī to bāt hī kyā hai | ataḥ tuma yajñānuṣṭhāna aura dāna-dakṣiṇā se rahita apane putra ke liye śoka na karo | nāradajī ne rājā suñjaya se yahī bāt kahī
ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ສຸນຊະຍະ! ຜູ້ທີ່ບໍ່ບູຊາຍັດ, ບໍ່ໃຫ້ດັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາແກ່ພຣາຫມັນ), ແລະດຳລົງຊີວິດໂດຍບໍ່ມີຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຫຼືວິຊາສັກສິດ ຖືກຜູ້ຄົນຍົກຂຶ້ນກ່າວເປັນຄຳຕຳນິ. ແຕ່ແມ່ນກະທັ້ງພະກີຣະຖະ—ຜູ້ສູງກວ່າເຈົ້າຫຼາຍໃນສີ່ປະການນີ້ ແລະມີພຸນຍະຫຼາຍກວ່າລູກຂອງເຈົ້າ—ກໍບໍ່ອາດຢູ່ລອດຕະຫຼອດໄດ້. ຖ້າຜູ້ເຊັ່ນນັ້ນຍັງຫຼີກພົ້ນຄວາມຕາຍບໍ່ໄດ້ ຈະຕ້ອງເວົ້າຫຍັງກ່ຽວກັບຄົນອື່ນອີກ? ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າໂສກເສົ້າເພາະລູກຂອງເຈົ້າ ຜູ້ຂາດການປະກອບຍັດ ແລະຂາດທານກັບດັກຊິນາ.” ດັ່ງນີ້ນາຣະດະໄດ້ຊີ້ນຳກະສັດສຸນຊະຍະ.
नारद उवाच
Educational Q&A
Even the most meritorious and ritually accomplished persons cannot avoid death; therefore grief should be restrained and aligned with dharma, rather than intensified by attachment.
Narada counsels King Suñjaya, using Bhagiratha as an illustrative example, to curb his lamentation for his son by pointing to the inevitability of death and the limits of worldly and ritual attainments.