Shloka 233
Subhadrā-vilāpaḥ — Subhadrā’s Lament for Abhimanyu
Droṇa-parva 55
(सर्व भवेत् प्रसादाद् वै तादृशं तनयं वृणे । “तुम्हारा कल्याण हो। तुम्हें जैसा पुत्र अभीष्ट हो, उसके लिये वर माँगो”। नारदजीके ऐसा कहनेपर राजाने हाथ जोड़कर उनसे एक सदगुणसम्पन्न, यशस्वी, कीर्तिमान, तेजस्वी तथा शत्रुदमन पुत्र माँगा। वह बोला--'मुने! मैं ऐसे पुत्रकी याचना करता हूँ, जिसका मल, मूत्र, थूक और पसीना सब कुछ आपके कृपाप्रसादसे सुवर्णमय हो जाय”
sarvaṁ bhavet prasādād vai tādṛśaṁ tanayaṁ vṛṇe | “tubhāra kalyāṇa ho | tumheṁ jaisā putra abhīṣṭa ho, usake liye vara māṁgo” | nāradajī ke aisā kahane para rājā ne hātha joṛakara unse eka sadguṇa-sampanna, yaśasvī, kīrtimān, tejasvī tathā śatru-damana putra māṁgā | sa bolā— “mune! ahaṁ aise putra kī yācanā kartā hūṁ, jisakā mala, mūtra, thūka aura pasīnā sab kuch āpake kṛpā-prasāda se suvarṇa-maya ho jāya” |
ວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: «ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງອາດເກີດຂຶ້ນໄດ້ດ້ວຍພຣະກະຣຸນາ; ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເລືອກລູກແບບນັ້ນ»។ ເມື່ອນາຣະດະເວົ້າວ່າ «ຂໍໃຫ້ເຈົ້າມີຄວາມສຸກ. ຈົ່ງຂໍພອນສຳລັບລູກທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ» ກະສັດກໍປະນົມມື ຂໍລູກຜູ້ມີຄຸນທຳ, ມີຍົດສັກ, ມີຊື່ສຽງ, ມີຕະຫຼອດຕະເຈົ້າ (ຕະເຈົ້າ/ຕະເຈົ້າພະລັງ), ແລະສາມາດປະຫານສັດຕູໄດ້. ແລ້ວລາວຍັງເວົ້າຕໍ່ວ່າ: «ໂອ ມຸນີ! ຂ້າພະເຈົ້າຂໍລູກຜູ້ທີ່ອຸຈາລະ, ປັດສະວະ, ນ້ຳລາຍ ແລະເຫື່ອ—ທຸກຢ່າງ—ຈະກາຍເປັນຄຳ ໂດຍພຣະກະຣຸນາປະສາດຂອງທ່ານ»។
व्यास उवाच
Educational Q&A
A boon or spiritual ‘grace’ amplifies the intention behind a request; therefore one must examine desire carefully. Even when asking for virtue and glory, the king’s added wish for miraculous gold reveals greed and misplaced priorities, warning that ethical discernment (what to seek) matters as much as power to obtain it.
Nārada invites the king to ask for a desired son. The king requests a virtuous, famous, radiant, enemy-subduing son, but then asks that the son’s bodily wastes and fluids become gold by the sage’s grace—an extravagant, morally revealing demand that shifts the scene from noble aspiration to acquisitive obsession.