Shloka 333
Adhyāya 40 (Book 7, Droṇa-parva): Abhimanyu’s Rapid Advance and Battlefield Disruption
सच्छत्रध्वजयन्तारं साश्वमाशु स्मयन्निव । उसने मुसकराते हुए-से अपने मण्डलाकार धनुषसे छूटे हुए विषधर सर्पोके समान भयानक बाणोंद्वारा छत्र, ध्वज, सारथि और घोड़ोंसहित कर्णको शीघ्र ही घायल कर दिया
sacchatradhvajayantāraṃ sāśvam āśu smayann iva | maṇḍalākāra-dhanuṣā muktair viṣadhara-sarpopamaiḥ bhayānakaiḥ bāṇaiḥ karṇaṃ chatradhvaja-sārathi-aśva-sahitaṃ śīghram eva vyathayām āsa ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ດັ່ງກັບຍິ້ມຢູ່, ລາວໄດ້ຟັນຟາດກັນນະຢ່າງວ່ອງໄວ—ພ້ອມທັງຮົ່ມພະກະສັດ, ທຸງ, ສາຣະຖີ ແລະມ້າ—ດ້ວຍລູກສອນນ່າຢ້ານກົວທີ່ຖືກປ່ອຍອອກຈາກຄັນທະນູຮູບວົງຂອງລາວ ດັ່ງງູພິດ. ພາບນີ້ຊີ້ວ່າ ໃນຄວາມເດືອດດານຂອງສົງຄາມ ແມ່ນແຕ່ເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງກຽດຕິຍົດແລະການຄຸ້ມຄອງກໍຖືກທຳລາຍ, ແລະການວັດຄ່າຝີມືຢູ່ທີ່ການເຮັດໃຫ້ເຄື່ອງຈັກສົງຄາມຂອງສັດຕູທັງໝົດໃຊ້ການບໍ່ໄດ້, ບໍ່ແມ່ນແຕ່ຕົວນັກຮົບເທົ່ານັ້ນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh ethic of battlefield dharma: victory is pursued through decisive disabling of the enemy’s capacity to fight (chariot, horses, standard), while also reminding that royal insignia and outward honor (parasol, banner) are fragile amid violence.
Sanjaya reports that a warrior (implied opponent of Karna) rapidly wounds Karna along with his chariot’s key elements—parasol, banner, charioteer, and horses—by firing fearsome arrows from a circular bow, compared to venomous serpents.