Shloka 35
Droṇa-parva Adhyāya 37: Sañjaya’s Account of Abhimanyu’s Precision Disruption of a Chariot Contingent
तं हि दृष्टवा तथा विद्ध॑ सौभद्रेण यशस्विना । सम्प्राद्रवच्चमू: सर्वा भारद्वाजस्य पश्यत:,यशस्वी सुभद्राकुमारके द्वारा घायल किये हुए शल्यको इस प्रकार भय हुआ देख द्रोणाचार्यके देखते-देखते उनकी सारी सेना रणभूमिसे भाग चली
taṁ hi dṛṣṭvā tathā viddhaṁ saubhadreṇa yaśasvinā | samprādravac camūḥ sarvā bhāradvājasya paśyataḥ ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນຊາລະຍະ ຖືກຕີຖືກຍິງຢ່າງນັ້ນໂດຍບຸດຜູ້ມີຊື່ສຽງຂອງສຸພັດຣາ, ກອງທັບທັງໝົດກໍແຕກກະຈາຍ ແລະຫນີອອກຈາກສະໜາມຮົບດ້ວຍຄວາມຕື່ນຕົກ—ເຫດການນີ້ເກີດຂຶ້ນຕໍ່ໜ້າຕາຂອງບຸດແຫ່ງພາຣັດວາຊະ (ດໂຣນາຈາຣຍະ) ເອງ. ພາບນີ້ຊີ້ວ່າ ໃນສົງຄາມ ການລົ້ມຫຼືຄວາມຫວາດກົວຂອງວິລະຊົນຜູ້ມີຊື່ສຽງ ອາດທໍາໃຫ້ຂວັນກໍາລັງແລະວິໄນຮ່ວມພັງທະລາຍຢ່າງວ່ອງໄວ ບໍ່ວ່າຈໍານວນຈະຫຼາຍປານໃດ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and practical reality that collective conduct in war depends heavily on steadiness of mind and leadership; when a prominent warrior is seen terrified or incapacitated, fear spreads and discipline collapses, showing how inner resolve is as decisive as weaponry.
After Śalya is struck by Abhimanyu (Saubhadra), the Kaurava host, seeing Śalya’s fearful condition, flees the battlefield en masse—this occurs even as Droṇācārya looks on.