Shloka 65
विव्याध दशभ्ि: कर्ण सूतमश्चांश्व॒ पठचभि: । फिर भी उन्होंने अपने रथपर बैठकर दूसरा धनुष हाथमें ले लिया और दस बाणोंद्वारा कर्णको तथा पाँच बाणोंसे उसके सारथि और घोड़ोंको भी घायल कर दिया ।। ६४ $ || धृष्टद्युम्नो5प्यसिवरं चर्म चादाय भास्वरम्
vivyādha daśabhiḥ karṇaṁ sūtam aśvāṁś ca pañcabhiḥ |
ສັນຊະຍະເວົ້າວ່າ: ລາວຍິງລູກສອນສິບດອກທະລຸກການນະ ແລະອີກຫ້າດອກກໍຟັນຖືກສາລະທີ ແລະມ້າຂອງການນະດ້ວຍ. ແມ່ນແຕ່ທ່າມກາງຄວາມຮຸນແຮງອັນບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ການບັນຍາຍກໍຊີ້ໃຫ້ເຫັນການກະທຳຂອງນັກຮົບທີ່ຄຳນວນແລະເລືອກເປົ້າໝາຍ—ເປັນຝີມືທີ່ມຸ່ງທຳລາຍຄວາມສາມາດໃນການຮົບຂອງສັດຕູ ບໍ່ແມ່ນຄວາມໂກດຄືນຢ່າງບໍ່ມີສະຕິ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores disciplined martial agency: in a dharmic war setting, a warrior’s skill is shown through precise action that neutralizes an enemy’s fighting capability (wounding the warrior, charioteer, and horses), reflecting strategy and control rather than uncontrolled fury.
Sañjaya reports that the combatant shoots ten arrows at Karṇa, then uses five more to wound Karṇa’s charioteer and horses, thereby impairing Karṇa’s mobility and effectiveness on the battlefield.