Shloka 413
Cakravyūha-saṃkalpaḥ, Saṃśaptaka-āhvānaṃ, Saubhadra-vikrīḍitam
Drona Parva, Adhyāya 32
वज्संहादसंकाशस्त्रासयन् मानवान् बहून् | आर्य! उनके धनुषकी प्रत्यंचाका गम्भीर घोष सम्पूर्ण दिशाओंमें सुनायी देता था। वह वज्रकी गर्जनाके समान घोर शब्द बहुसंख्यक मनुष्योंको भयभीत कर रहा था
vajrasaṃhādasaṃkāśas trāsayan mānavān bahūn |
ສັນຈະຍະ ກ່າວວ່າ: “ເຫມືອນສຽງວັດຊະຣະຟາດ, ສຽງກັງວານລຶກໆຂອງສາຍທະນູຂອງລາວ ດັງໄປທົ່ວທຸກທິດ. ສຽງອັນນ່າສະພຶງກົວນັ້ນ ດັ່ງຟ້າຮ້ອງ ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນຈຳນວນຫຼາຍຫວາດຫວັນ.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how power in war is not only physical but psychological: a warrior’s display—here, the terrifying sound of a bowstring—can break morale and spread fear, shaping outcomes beyond mere weapon-strikes.
Sañjaya describes a warrior’s bow being drawn and released so forcefully that its deep twang resounds in all directions like a thunderbolt’s crash, terrifying large numbers of soldiers on the battlefield.