Shloka 4
षड्भिद्दुर्योधनो राजा तत एनमथाकिरत् । भीमसेनो<पि तानू सर्वान् प्रत्यविध्यन्महाबल:,तदनन्तर राजा दुर्योधनने उनके ऊपर छ: बाणोंद्वारा प्रहार किया। फिर महाबली भीमसेनने उन सबको अपने बाणोंद्वारा घायल कर दिया
ṣaḍbhir duryodhano rājā tata enam athākirat | bhīmaseno 'pi tānū sarvān pratyavidhyan mahābalaḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ພະຣາຊາດຸຣໂຍທະນະໄດ້ສາດລູກສອນຫົກດອກໃສ່ເຂົາດັ່ງຝົນ. ແລ້ວພີມເສນາຜູ້ມີກຳລັງມະຫາອຳນາດກໍຕອບໂຕກັບ ໂດຍຍິງລູກສອນຂອງຕົນທະລຸທຸກຄົນ—ເປັນການປະທະທີ່ສະທ້ອນວ່າ ໃນຄວາມຄຸກຄາມຂອງສົງຄາມ ຝີມືແລະການຕອບແທນພາໃຫ້ນັກຮົບກ້າວໜ້າ ຈົນຄວາມຢັ້ງຄິດແລະການສຳນຶກຖືກກົດທັບ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the momentum of retaliation in war: an attack is met by an answering strike. Ethically, it reflects the battlefield tension between kṣatriya valor and the escalating cycle of violence that can overwhelm restraint.
Sañjaya reports a brief exchange: Duryodhana shoots a volley of six arrows at an opponent, and Bhīma responds by piercing all of them with his own arrows, demonstrating strength and immediate counteraction.