द्रोणपर्व — अध्याय २७: सुशर्माह्वानम्, अर्जुनस्य प्रतिनिवर्तनम्, भगदत्तेन गजप्रहारः
दीर्यमाणां चमूं दृष्टवा भगदत्तेन मारिष । आहूयमानस्य च तैरभवद्धृदयं द्विधा,आर्य! राजा भगदत्तके द्वारा अपनी सेनाको विदीर्ण होती देखकर तथा पीछेसे संशप्तकोंकी ललकार सुनकर उनका हृदय दुविधामें पड़ गया
sañjaya uvāca |
dīryamāṇāṃ camūṃ dṛṣṭvā bhagadattena māriṣa |
āhūyamānasya ca tair abhavad hṛdayaṃ dvidhā ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ໂອ ທ່ານຜູ້ຄວນເຄົາລົບ! ເມື່ອກະສັດເຫັນກອງທັບຂອງຕົນຖືກພະກະດັດຈີກຂາດ ແລະໄດ້ຍິນພວກສຳສັບຕະກະຮ້ອງເອີ້ນຈາກຂ້າງຫຼັງ ໃຈຂອງພະອົງກໍແຕກເປັນສອງ—ລັງເລ. »
संजय उवाच
In war and leadership, competing calls of duty can split the mind; the verse highlights the ethical and strategic strain of choosing between urgent fronts, where hesitation itself becomes a consequence.
Bhagadatta is tearing through the army, while the Saṃsaptakas (from the rear) summon the king; caught between these pressures, the king’s heart becomes divided about what to do next.