Shloka 79
त्रिपुरस्यथ वधार्थाय स्थाणु: प्रहरतां वर: । असुराणामन्तकर: श्रीमानतुलविक्रम:,बिजलीको उस बाणकी तीखी धार बनाकर मेरु पर्वतको प्रधान ध्वजके स्थानमें रखा। इस प्रकार सर्वदेवमय दिव्य रथ तैयार करके असुरोंका अन्त करनेवाले, अतुल पराक्रमी, योद्धाओंमें श्रेष्ठ तथा सदा स्थिर रहनेवाले श्रीमान् भगवान् शिव त्रिपुरवधके लिये उसपर आरूढ़ हुए
tripurasyātha vadhārthāya sthāṇuḥ praharatāṃ varaḥ | asurāṇām antakaraḥ śrīmān atulavikramaḥ ||
ຕໍ່ມາ ເພື່ອສັງຫານຕຣິປຸຣະ, ສະຖານຸ—ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາຜູ້ຟັນຟາດ, ຜູ້ມີສະຫງ່າລາສີ ແລະວິຣະກໍາອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້, ຜູ້ນໍາຄວາມຕາຍມາໃຫ້ແກ່ອະສຸຣະ—ໄດ້ຕຽມຈະຟັນຟາດຄັ້ງຕັດສິນ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ວາງການກະທໍາຂອງພຣະສິວະໃນກອບຂອງການຟື້ນຟູລະບຽບຈັກກະວານ: ພະລັງຖືກໃຊ້ບໍ່ແມ່ນເພື່ອຊະນະຫຼືດ້ວຍຄວາມຊັງ, ແຕ່ເພື່ອຢຸດອໍານາດທີ່ທໍາລາຍ ອັນຄຸກຄາມດຸນຍະພາບທີ່ເທວະທັງປວງຄ້ຳຈຸນໄວ້.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Power and violence are ethically framed as legitimate only when aligned with dharma—used to restrain forces that endanger the world’s moral and cosmic balance, not for personal gain.
Vyāsa describes Śiva (called Sthāṇu) setting out to destroy Tripura, portrayed as the decisive divine act that ends the Asuras’ threat.