Shloka 21
ईदृशै: स महादेव: पूज्यमानो महेश्वर: । स शिवस्तात तेजस्वी प्रसादाद् याति तेडग्रत:,ऐसे स्वरूपवाले वे सभी पार्षद महान् देवता भगवान् शंकरकी सदा ही पूजा किया करते हैं। तात! उन तेजस्वी पुरुषके रूपमें वे भगवान् शंकर ही कृपा करके तुम्हारे आगे- आगे चलते हैं
īdṛśaiḥ sa mahādevaḥ pūjyamāno maheśvaraḥ | sa śivastāta tejasvī prasādād yāti te 'grataḥ ||
ວະຍາສະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຖືກບູຊາໂດຍບັນດາຜູ້ຕິດຕາມທີ່ມີຮູບຢ່າງນັ້ນ ພຣະມະຫາເທວ—ມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ—ກໍເຄື່ອນໄປນຳໜ້າເຈົ້າດ້ວຍພຣະກະຣຸນາ. ລູກເອີຍ, ນັ້ນແຫຼະ ພຣະສິວະເອງ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສໃນຮູບບຸລຸດ ກ້າແຂງ ທີ່ໄປຂ້າງໜ້າເຈົ້າ ເພື່ອນຳທາງແລະປົກປ້ອງ»។
व्यास उवाच
Educational Q&A
Reverent devotion (pūjā) to the Supreme Lord bears fruit as divine grace (prasāda): the deity not only accepts worship but actively guides and protects the devotee, going ‘ahead’ to remove obstacles and uphold dharma.
Vyāsa explains that Śiva—worshipped by his own attendants—has, out of compassion, taken a radiant form and is proceeding in front of the addressed person, implying divine leadership and safeguarding in the unfolding events.